Zapotrzebowanie na węglowodany

 Węglowodany, ze względu na duże spożycie, są dla organizmu człowieka jednym z głównych substratów energetycznych. W różnych populacjach, w zależności od rodzaju spożywanego pożywienia, dostarczają od 40% nawet do 80% całodziennej energii pochodzącej zdiety. Ilość spożytych węglowodanów w diecie zależy m.in. od takich czynników jak tradycje żywieniowe, status ekonomiczny badanej populacji, dostępność produktów spożywczych itp., a także od wiedzy konsumentów na temat zasad prawidłowego żywienia. Rozpatrując rolę węglowodanów i ich miejsce w żywieniu człowieka, zwraca się uwagę na węglowodany proste (monosacharydy i disacharydy), występujące naturalnie w produktach spożywczych lub dodawane do żywności, oraz węglowodany złożone. Wśród nich wyróżniamy skrobię, ulegającą pełnej hydrolizie w przewodzie pokarmowym, oraz błonnik pokarmowy, obejmujący liczne związki, których wiele ulega fermentacji w wyniku działania bakterii jelitowych. Jest on substratem do tworzenia krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych bez zwiększenia puli węglowodanów.1

Spożycie węglowodanów na poziomie >55% energii jest rekomendowane przez ekspertów WHO i FAO, ekspertów europejskich przygotowujących wytyczne na temat składu diety dla krajów członkowskich Unii Europejskiej tzw. EURODIET, ekspertów Amerykańskiego Towarzystwa do spraw Serca ( American Hart Associaton) opracowujących rekomendacje dotyczące sposobu żywienia i stylu życia w zapobieganiu chorobom przewlekłym. W wielu opracowaniach przyjmuje się, że węglowodany powinny dostarczać, co najmniej 45% energii, a ogólna ilość energii pochodząca z tej grupy związków powinna mieścić się w granicach 45-65%. Głównym jej źródłem powinny być węglowodany skrobiowe, podczas gdy całkowite spożycie monosacharydów i disacharydów powinno się mieścić w granicach 15-25% energii.2

1M. Jarosz, B. Bułhak-Jachymczyk, Normy Żywienia Człowieka podstawy prewencji otyłości I chorób niezakaźnych, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2011, s 137

2M. Jarosz, B. Bułhak-Jachymczyk, Normy Żywienia Człowieka podstawy prewencji otyłości I chorób niezakaźnych, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2011, s 152

Źródło: Praca licencjacka Marleny Sieńskej napisana pod kierunkiem dr hab. Jerzy Bertrandt, temat pracy: „Ocena stanu odżywienia lekarzy prywatnego Centrum Medycznego Grupa LUX MED w Warszawie”

Polecane artykuły

Dodaj komentarz