Normalne życie ze stomią

Stomia jest trudnym tematem, zwłaszcza dla osoby, która dopiero zaczęła z nią życie. Nie jest jednak chorobą, a sposobem na nią. Na całym świecie żyje ze stomią ponad milion osób, a w Polsce nawet ponad 40 tysięcy. Jest to praktycznie ostateczna metoda walki z chorobą, taką jak rak jelita grubego, wrzodziejące zapalenie jelit, czy choroba Leśniowskiego –Crohna i wielu osobom uratowała życie.

Czym jest stomia?

Stomia, inaczej zwana przetoką, to połączenie jelita z powierzchnią ciała. Wyłaniana jest ona na skutek choroby jelita cienkiego, grubego lub części układu moczowego. Służy odprowadzaniu treści jelitowych lub moczu, w zależności od rodzaju choroby. Tworzy się ją po usunięciu części jelita lub części układu moczowego, choć zdarza się, że stomia jest tylko tymczasowym rozwiązaniem i jest usuwana, gdy chora część wygoi się. Połączenie to znajduje się na powierzchni brzucha. Do brzucha podłącza się worek stomijny, w którym gromadzą się kał lub mocz. Stomia z wyglądu podobna jest do błony śluzowej gardła, jest zwykle okrągła i różowa. Istotne jest to, że nie jest unerwiona, można więc ją bez obaw dotykać, bez ryzyka bólu.

Rodzaje stomii

Wyróżnia się trzy rodzaje stomii. Najczęściej wyłania się kolostomię, która staje się zakończeniem jelita grubego. Jej umiejscowienie to lewa strona brzucha, a jest następstwem usunięcia części okrężnicy oraz odbytnicy razem ze zwieraczami. Kolostomia służy więc do wydalania stolca i nazywana jest także odbytem brzusznym. Kolejny rodzaj stomii to ileostomia, która jest zakończeniem jelita cienkiego. Wyłaniana jest na skutek bardziej rozległych zmian chorobowych, gdy usuwa się całe jelito grube, a nawet jelito cienkie. Treść jelitowa, która wydalana jest przez ileostomię jest bardziej żrąca oraz płynna. Zwykle wymiana worka z tą treścią powinna odbywać się częściej niż przy kolostomii. Najrzadziej wyłaniana jest urostomia. Ten rodzaj przetoki stosowany jest w przypadku całkowicie innych chorób, takich, które dotyczą układu moczowego. Wyłaniana jest po usunięciu pęcherza moczowego. Wtedy moczowody łączone są z fragmentem jelita cienkiego, które łączy się ze stomią umiejscowioną również na brzuchu. Do worka stomijnego wypływa wtedy mocz, a wypływ ten jest ciągły. Urostomię wykonuje się u około 10% chorych. Każda stomia wymaga ciągłego używania sprzętu, który należy dopasować do chorego. Może to zająć dłuższy czas, zanim znajdzie się najbardziej wygodny i odpowiedni sprzęt, lecz warto poczekać, ponieważ komfort i dobre samopoczucie chorego są tu najważniejsze.

Życie jak najbardziej normalne

Wielu chorych na początku choroby przeżywa szok i mieszaninę złości i lęku. Ważne jest jednak to, że wielu z nich uświadamia sobie, że bez wyłonienia stomii czekałoby ich dalsze, bolesne rozprzestrzenianie się choroby. Wbrew pozorom osoby ze stomią prowadzą w miarę normalne życie, uprawiają sporty, prowadzą normalne życie towarzyskie, a także uprawiają seks. Dobrze dobrany sprzęt stomijny nie będzie widoczny nawet pod dopasowanym ubraniem, a strach przed przeciekaniem lub wylaniem się zawartości jest nieuzasadniony, jeśli chory nauczył się prawidłowej obsługi i wymiany worka. Również nieprzyjemne zapachy nie przedostają się z worka, co jest częstą obawą osób, które dopiero zaczynają życie z przetoką. Najważniejsze jest jednak wsparcie bliskich osób. Pomocne bywa także spotkanie z innymi stomikami, co często przynosi lepsze rezultaty niż wizyty u psychologów i terapeutów.

Polecane artykuły

Dodaj komentarz